Do
póki nie pokochamy siebie. Do póki nie będziemy dla siebie dobrzy, nie
jesteśmy w stanie być dobrymi dla innych. Czesto też oddajemy
poświęcamy siebie dla innych. Oddajemy całość. Nie zostawiając sobie ani
skrawka. Czy tak jest dobrze? Czy tak właściwie? Dla innych super! Ale
czy dla nas? Czy nasza dusza nie dostając strawy jest w równowadze? Czy
czyjeś sukcesy są w stanie zastąpić nam nasze? Na krótko tak! Ale
przecież my też żyjemy. My też potrzebujemy szczęścia. Takiego swojego,
własnego. Tylko naszego. Zaraz usłyszę "uczysz egoizmu."... A ja
odpowiem natychmiast: Tak tak tak. Bo tylko kochając siebie Jesteś w
stanie z szacunkiem i bezinteresownością pokochać i pomóc innym na
100%.Kropka
Subskrybuj:
Komentarze do posta (Atom)
-
WYBACZAM!!! Pierwszy krok ku Miłości Absolutnej Dzisiejszy post może być nieco kontrowersyjny, bo może wydać się Wam w niek...
-
Niektórzy piją kawę późnym wieczorem – ja tak mam i bardzo to lubię. Taka „moja chwila”, kiedy jest cisza, dzieci śpią a Meg odwrócona ...
-
Kiedy decydujemy ze pragniemy zmian w naszym życiu ,zazwyczaj odczuwamy negatywne emocje.... zapominamy i nie widzimy ile wspaniałych rze...
-
Nie myśl pozytywnie nie wizualizuj ! Wiedz , czuj że tak już jest! Wszędzie "widzimy" : "Myśl pozytywnie...
-
Codziennie coś sobie "wymarzam" To moje życiowe motto Marzenia .... Im chciałam poświęcić ten post. Marzenia to nieodzown...
-
Żyjesz w Świecie, gdzie trzeba mieć zasoby finansowe by dostarczyć sobie wszystkiego, co potrzebne jest do przetrwania lub wygodnego ...
-
Jest sobota, ciepłe sierpniowe popołudnie. Świeżo zaparzona kawa, laptop na prostokątnym, drewnianym stole. Sprawdzam e-maila. Kilka nowy...

Brak komentarzy:
Prześlij komentarz