Do
póki nie pokochamy siebie. Do póki nie będziemy dla siebie dobrzy, nie
jesteśmy w stanie być dobrymi dla innych. Czesto też oddajemy
poświęcamy siebie dla innych. Oddajemy całość. Nie zostawiając sobie ani
skrawka. Czy tak jest dobrze? Czy tak właściwie? Dla innych super! Ale
czy dla nas? Czy nasza dusza nie dostając strawy jest w równowadze? Czy
czyjeś sukcesy są w stanie zastąpić nam nasze? Na krótko tak! Ale
przecież my też żyjemy. My też potrzebujemy szczęścia. Takiego swojego,
własnego. Tylko naszego. Zaraz usłyszę "uczysz egoizmu."... A ja
odpowiem natychmiast: Tak tak tak. Bo tylko kochając siebie Jesteś w
stanie z szacunkiem i bezinteresownością pokochać i pomóc innym na
100%.Kropka
Subskrybuj:
Komentarze do posta (Atom)
-
Kiedy kochasz siebie miłością bezgraniczna , nie tylko akceptujesz siebie , ale i zdecydowanie zaczynasz akceptować i szanować innych. ...
-
O ile prościej by nam się żyło gdybyśmy nie musieli nic nikomu udowadniać. Jak byśmy akceptowali ludzi z całym dobrodziejstwem inwentarz...
-
Serdecznie zapraszam na pierwszy film z serii "Happy Maker przed kamerą"
-
Żyjemy w czasach haseł i sloganów. Rozwój , motywacja sie dobrze sprzedają... Wszędzie słychać " Tu i teraz", "miej pasję...
-
Nie trzeba cierpieć. Nie trzeba się bać . Nie trzeba brnac w platanine stresujacych myśli i leków.... Na prawdę nie trzeba. Nasze ciało ...
-
Pieniądze... bogactwo... temat rzeka... Bardzo dużo blokad mamy w związku z nimi... Bardzo dużo i chyba najwięcej w nas sprzeczności w zw...
-
Żyjesz w Świecie, gdzie trzeba mieć zasoby finansowe by dostarczyć sobie wszystkiego, co potrzebne jest do przetrwania lub wygodnego ...

Brak komentarzy:
Prześlij komentarz